خلافت متقى ( 329 - 333 ه . ق . ) ( 940 - 944 م . ) بعد از درگذشت راضى ، اهالى بغداد با خلافت ابراهيم فرزند مقتدر موافقت كردند . او با لقب المتقى اللّه به خلافت نشست ، ليكن در سال 333 هجرى به دليل اختلافى كه با توزون امير الامراى خود پيدا كرد ، به دست اين سردار از مقام خلافت عزل شد و مستكفى به جاى او نشست . متقى معاصر است با ابو جعفر احمد ابن محمد ابن خلف ( 311 - 352 ه . ق . ) از امراى صفارى و نوح اول ( 331 - 343 ه . ق . ) از امراى سامانيان و ابو طاهر وشمگير ابن زيار ( 323 - 357 ه . ق . ) از امراى آل زيار . مهمترين رويدادهايى كه در دوران خلافت متقى معاصران ايرانى او در ساير كشورهاى دنياى آن‌روز به وقوع پيوست ، چنين است : آسيا چين : در چين سلسله‌هاى پنجگانه و 10 مملكت مستقل سلطنت داشتند ( 906 - 960 م . ) حلب و موصل : مؤسس شعبهء حمدانيان حلب ، ابو الحسن على ، برادر ناصر الدوله حمدانى است . او به اتفاق برادرش در سال 330 هجرى ( 941 م . ) در كشته شدن ابن رائق دخالت داشت . به همين جهت به فرمان متقى خليفهء عباسى ، به سيف الدوله ملقب گرديد . بعد از خلع خليفه از مقام خلافت ، سيف الدوله در همان سال حلب را به تصرف خود درآورد . افريقا تونس : در تونس ، زيريان يا بنوزيرى حكومت داشتند كه منسوبند به قبايل صنهاجه كه يكى از افراد اين قبيله زيرى ابن مناد ، در حدود سال 328 هجرى يا 329 هجرى شهر آشير را در 100 كيلومترى جنوب الجزاير بنا كرد و آن را پايتخت خود قرار داد . شمال افريقا : فرمانرواى فاطميان در شمال افريقا قائم ابو القاسم محمد بود . مصر : فرمانرواى مصر آخشيد بود كه در قلمرو او آشوبهايى برپا شد . از جمله علويان مصر عليه او قيام كردند و حمدانيان در سال 332 هجرى ( 943 م . ) قنسرين را از تصرف